شاه و دربار در ایران باستان (۵۵۹ تا ۳۳۱ قبل از میلاد)

شاه و دربار در ایران باستان (559 تا 331 قبل از میلاد)

نویسنده: لوید لولینجونز

مترجم: فریدون مجلسی

اغلب منابع تاریخی ایران باستان یا برگرفته از آثار یونانیان آسیای صغیر است که رعایای یونانیِ امپراتوری ایران بودند، مانند هرودوت، و یا از یونانیان اروپایی بودند، که در هر دو حال آثارشان جانبدارانه و با نگاهی از بیرون به درون ایران بوده است. در این میان کتزیاس کنیدوسی، که قریب به بیست سال پزشک دربارهای کورش صغیر و اردشیر دوم هخامنشی بوده، کتاب پرسیوکوس خود را با شناخت و دیدی از درون ایران به بیرون نوشته و به همین دلیل از سوی نویسندگان یونانی متهم به دروغگویی شده است. جالب است که پژوهشگران ایرانی همان ادعاها را نخوانده در آثارشان منعکس کرده اند. لوید لولین جونز که پرسیکا را بازسازی کرده، در این کتاب نیز کوشیده است در ورای آن دیدگاه جانبدارانه، نگاهی به درون دربار، عادات، تشریفات، اعتقادات، هنرها، زنان و مردان، خوراک، و زندگی روزانه ایرانیان و شرایط حاکم بر آنان بیندازد. نگاهی به آنچه ایرانیان به دیگران، همسایگان و اجزاء امپراتوری داده اند، و به آنچه از آنان گرفته اند. خوبی ها و بدی ها، عدالت و ظلم، ملایمت و خشونت، آنچنان که بوده است.

سپیده دمان

سپیده دمان

جمال میر صادقی

زاده تهران

درازنای شب (۱۳۴۹)
بادها خبر از تغییر فصل می دادند (۱۳۶۳)
رهایی (۱۳۸۲)
اضطراب ابراهیم (۱۳۸۲)
و…

عناصر داستان (۱۳۶۴)
ادبیات داستانی(۱۳۶۰)
راهنمای رمان نویسی (۱۳۸۹)
زاویه دید در داستان (۱۳۹۱)
و…

سپیده دمان، سه مجموعۀ داستان های آغازین نویسنده را دربرمی گیرد، داستان هایی که در چاپ های متعدد، پیش از انقلاب به کرات بازنویسی شده است. در مجموعۀ سپیده دمان بار دیگر شستشو داده و پاکیزه شده و تا حد امکان آرایش یافته است.

آخر داستان

آخر داستان

نویسنده: لیدیا دیویس

مترجم: فریما مؤید طلوع

«عشق، عشق زمینی، عشق به هم نوع، و حواشی آن، تا بوده از مهم ترین دغدغه های بشر بوده. با وجود این، آثار کمی هستند که عشق، موضوع اصلی شان بوده و گرفتار کلیشه های رنگ و رو رفتۀ رایج و سانتی مانتالیزم نشده اند و توانسته اند از زاویۀ تازه ای به آن بپردازند. رمان آخر داستان اثر لیدیا دیویس یکی از آن هاست.»
«رمانی نفس گیر و غیر سانتی مانتال دربارۀ عشق، پشیمانی و خاطره، دربارۀ روان شناسی نقطه ای که یادآوری و فقدان با هم تلاقی دارند.»

دیتیلز

«این، سبک دیویس است که رمان را زنده نگه می دارد. توصیفاتی عینی، تکان دهنده و زبانی غم زده و زیبا که از استعدادهای دیویس است. برخی توصیفات برای ابد در ذهن شما می مانند.»

بوستون گلوب

لیدیا دیویس در سال ۱۹۴۷ در نورث امپتونِ ماساچوست دیده به جهان گشود. پدر و مادرش هر دو با دنیای ادبیات آشنا بودند. لیدیا نیز از همان کودکی علاقه بسیاری به خواندن داشت و در سن ۱۲ سالگی نو شتن داستان را آغاز کرد. در مدرسه بریرلی نیویورک درس خواند. در مدرسه پوتنی ورمونت را آموخت. به سال ۱۹۶۵ در رشته زبان انگلیسی وارد دانشکده بارنارد شد و زیر نظر «گریس پالی» در زمینه نوشتن داستان تمریناتی داشت. در این دوران بود که با مجلات گوناگونی چون «منچستر گاردین»، «کلمبیا ریویو»، «پاریس ریویو» و «فیکشن اینترنشنال» همکاری کرد. طی سال های ۷۴-۱۹۷۳ در پاریس زندگی کرد و از ژان پل سارتر و میشل فوکو نیز مطالبی به زبان انگلیسی ترجمه کرد. علی رغم نظر منتقدین در مورد سبک کارش، خود معتقد است که همیشه از دو نویسنده بزرگ الهام گرفته است: «ساموئل بکت و فرانتس کافکا».
اکنون وی در نیویورک زندگی می کند و در دانشکده بارد، داستان نویسی تدریس می کند و در ضمن مشغول ترجمه شاهکار مارسل پروست «در جستجوی زمان از دست رفته» به زبان انگلیسی نیز می باشد.

از آثارش می توان به نام های زیر اشاره کرد:

۱۹۷۶ – اولین مجموعه داستان کوتاهش «سیزدهمین زن و داستان های دیگر»
۱۹۸۶ – مجموعه داستان کوتاه «درهم بشکنش»
۱۹۹۵ – اولین رمانش «آخر داستان»
۱۹۹۷ – مجموعه داستان کوتاه (۵۱ داستان) «تقریباً بدون خاطره»

وی در سال ۱۹۸۷، نامزد دریافت جایزه «پن همینگوی» بود.

ماجرای نیمروز

ماجرای نیمروز

نویسنده: کارل فورمن

مترجم: امیر جلال الدین اعلم

براساس فیلم نامۀ فورمن، یکی از هالیوودی های فهرست سیاه در دورۀ کمیتۀ بررسی فعالیت های ضد امریکاییِ سناتور مکارتی، که ظاهراً به شکلی کذایی به همان دوره اشاره ها دارد. زینه مان در خلق تعلیق فیلم که تمام حادثه های آن قرار است در یک نیمروز اتفاق بیافتد، بسیار حرفه ای نشان می دهد. با این حال عنصر مهم کارش، در این جا مثل دیگر آثارش، بررسی و مطالعۀ شخصیت ها و رفتارهاست. در پایان فیلم، جایی که کوپر ستارۀ کلانتریِ نشانۀ اقتدارش را بر زمین می اندازد، قصد تحقیر اسطوره های وسترن را دارد. موسیقی تیو مکین و ترانۀ امروز کلاسیک، «مرا تنها مگذار» (با صدای تکس ریتر) شنیدنی است.

سخن ورزی

سخن ورزی

نویسنده: مارگرت ادسن

مترجم: فهیمه زاهدی

برنده جایزه پولیتزر

حالا وقت شمشیر بازی لفظی نیست
وقت پروازهای بعید تخیل و تغییر شتابزده چشم انداز
وقت استعاره های دور از ذهن
وقت سخن ورزی …
حالا وقت سادگیه …
وقت مهربونیه …

اختیارات شاعری و مقاله های دیگر در عروض فارسی

اختیارات شاعری و مقاله های دیگر در عروض فارسی

نویسنده: ابوالحسن نجفی

ما عروض جدید را مدیون استاد نجفی هستیم. ایشان با مقالۀ «اختیارات شاعری» بزرگ ترین خدمت را به عروض فارسی کرده اند و ما اینک با استفاده از آن به راحتی می توانیم به بحث دربارۀ مسائل عروضی بپردازیم.

دکتر سیروس شمیسا

بحث دربارۀ وزن شعر فارسی دارای دو بخش عمده است: تقطیع وزن ها و طبقه بندی وزن ها. بدیهی است که بدون مهیا کردن و فراگیری بخش نخست، هرگز نمی توان به سراغ طبقه بندی وزن ها رفت. مجموعۀ حاضر تمام مشکلات مربوط به امر تقطیع وزن ها را حل کرده و مقدمه را برای پرداختن به مبحث طبقه بندی آماده کرده است. از میان مقالات این مجموعه که طی چند دهه نگاشته و منتشر شده اند، مقالۀ نخست، یعنی «اختیارات شاعری» (۱۳۵۲)، مهم ترین مقاله محسوب می شود زیرا تمام دیگر مقالات این مجموعه از دل همان مقاله بیرون آمده اند، به طوری که اکثر آن مقالاتِ دیگر را می توان صرفاً شرح و بسط و تصحیح و تکمیل همان مقالۀ نخست دانست. برای تقطیع وزن های شعر فارسی قاعده و قانون مهم دیگری جز آنچه در این مجموعه آمده است وجود ندارد و بحث تقطیع محدود به همین موارد است.

امید طبیب زاده

شوهر کمونیست من

شوهر کمونیست من

نویسنده: فیلیپ راث

ترجمه: فریدون مجلسی

شوهر کمونیست من، که بالاترین شمارگان فروش کتاب را کسب کرده، اثری بسیار سیاسی است. راث در این اثر رخداد فاشیستی تصفیۀ بزرگ کمیتۀ فعالیت های ضدآمریکاییِ کنگرۀ آمریکا را در نیمۀ قرن بیستم مطرح می کند و نشان می دهد که چگونه اخلاق مداری های محافظه کارانه در آن حرکت فاشیستی که به رهبری کسانی مانند جُو مک کارتی و ریچارد نیکسون انجام شد، بهانه ای بر سرکوبگری گسترده ای با کمونیسم و عناصر نفوذی آن در میان محافل روشنفکری و هنری آمریکا شد. تزلزل و هراسی که البته برای انواع قربانیان تصفیه های کور و انتقام جویانه و اغلب فرصت طلبانه قابل لمس تر است.
نکتۀ جالب دیگر کتاب این است که نخستین برخورد و تماس قهرمان داستان با چپ گرایی و کمونیسم طی دو سال اقامت او در جنوب ایران، به عنوان گروهبان ارتش آمریکا و مأمور باراندازی کشتی های امریکایی که مهمّات و کمک های نظامی آمریکا را برای ارسال به شوروی و تقویت جبهۀ شرق در خرمشهر و بوشهر تخلیه می کرده اند، رخ می دهد؛ و نیز در جذابیت های تبلیغات کمونیستی، میان خصوصیات اشخاص و نوع و ادبیات آن تبلیغات شباهت هایی با آنچه در همان زمان در ایران می گذشت به چشم می خورد. ضمناً نوع هراس و تعقیب و پاکسازی های سال های اولیۀ دهۀ ۱۹۵۰ در آمریکا شباهت بسیار با تعقیب و هراسی دارد که پس از واقعۀ کودتای ۲۸ مرداد ۱۹۵۳/۱۳۳۲ نسبت به عناصر مشابه در ایران رخ داد!

موبی دیک یا نهنگ بحر

موبی دیک یا نهنگ بحر

نویسنده: هرمان ملویل

مترجم: صالح حسینی

موبی دیک قصۀ نبرد ناخدا آخاب با وال سفید است.

این گفتۀ موجز دربارۀ فوق العاده ترین اثر قرن نوزدهمی ادبیات آمریکا، ای بسا گویای همه چیز و هیچ چیز باشد.

موبی دیک چیست؟ قصۀ بزرگ دریاست. گزارش نامۀ بزرگی دربارۀ صنعت والگیری. سرودنامۀ بزرگی دربارۀ طبیعت و دسترنج و شأن و شوکت آدمی. اثر رمزی بزرگ دربارۀ سرنوشت بشری. پیشگویی رویدادهای قریب الوقوع در دوران ما. برشی عمیق در لایۀ معنوی و سیاسی ایالات متحده.

پس آنگاه وال سفید تناور از اقیانوس برمی خیزد، همان مطلوب و مخلوق آخاب، در جست و جوی کسی نه اما جاودانه شناور، همه جا حاضر و سرمدی در زمان. تهیگاهش بیشۀ نیزه و سنان؛ پیکر خط خطی اش به رنگ کفن؛ آرواره اش تاب خورده؛ پیشانی اش سفید و پرشکنج؛ کوهانش هرمی و سفید و مجرد و بی شکل و بری از خطا و فساد، پیکر عظیم جثۀ رنگی که شامل جمله رنگ هاست: رنگ بی رنگی…

ملویل ما را در برابر این معمّا قرار می دهد. گزین کنید – نویسندۀ موبی دیک این را به ما می گوید. بین خود و برادرانتان یکی را اختیار کنید. راه نخست، مزّین به نقش خودپرستیدن، به غیر حقیقت راه می برد، و به آوارگی عالم و آدم و خودت. راه دوم تو را از حالت مخاطره آمیزت به سمت رستگاری راستین می برد، به سمت شناخت عالم و آدم، به سمت اتکای تو به ایشان و اتکای ایشان به تو. این است نقطۀ عطف دوگانه ای که زندگی در اختیار دارد. گزین کن. این است خط مرزی استوا بر روی سکۀ طلا.

این است داستان نبرد ناخدا آخاب با موبی دیک، آن وال سفید.

کارلوس فوئنتس

پسرک روزنامه فروش

پسرک روزنامه فروش

نویسنده: اچ . دمی نیک

مترجم: محمد قاضی

با پسرک روزنامه فروش، داستان دوران سخت و پرمشقت کودکی و نوجوانی «جان ورکمن» را دنبال می کنیم. جان ورکمنی که در تلاش بی وقفه برای نجات از فقر و دشواری، در عین پابندی به اخلاق و انسانیت، درایت و زکاوت خود را به کار می بندد تا ناممکن را ممکن و دست نایافتنی را دست یافتنی کند.

این داستان شاید در زمانۀ امروز ما ساده دلانه و ساده انگارانه به نظر رسد، اما به یقین آموزه هایی از ایمان و اراده را در خود دارد. آموزه هایی که هیچ گاه کهنه نخواهند شد.

رنج کشیدگان و خوارشدگان

رنج کشیدگان و خوارشدگان

نویسنده: فئودور داستایفسکی

مترجم: محسن کرمی

آن وقت عاقبت رمانم از چاپ درآمد. دیرزمانی پیش از درآمدنش غوغایی در دنیای ادبیات به راه انداخت. بلینسکی از خواندن دست نوشته ام مثل یک کودک در پوست خودش نمی گنجید. نه! اگر تا به حال اصلاً شاد شده باشم، شادی ام در نخستین لحظه های سکرآور موفقیتم نبوده، بل پیش از آن بوده که حتی دست نوشته ام را برای احدی بخوانم؛ در آن شب های درازی که غرق در آرزوها و رؤیاهای شیرین و عشق سوزان نسبت به کارم گذشته بود؛ هنگامی که با نقشِ خیالم به درون داستانی خزیده و به دیدار شخصیت هایی رفته بودم که خودم آفریده بودمشان، تو گویی خانواده ام بودند، آدم هایی واقعی؛ دوستشان می داشتم، با شادی شان شاد می شدم و با اندوهشان اندوهگین، و گاهی حتی واقعاً برای قهرمان بی شیله پیله ام اشک می ریختم. و عاجزم از توصیف اینکه چقدر ایخمینف و همسرش از موفقیتم شاد شدند، هرچند در ابتدا سخت شگفت زده بودند. برایشان خیلی غریب بود!

متن، قدرت، حقیقت

متن، قدرت، حقیقت

نویسنده: نصر حامد ابوزید

مترجم: احسان موسوی خلخالی

این کتاب به یک موضوع از زاویه های متفاوت می پردازد. این موضوع «بازخوانی تحلیلی و واکاوانه ی میراث فکری دینی در فرهنگ عربی-اسلامی» است. از آن جا که این میراث فکری دینی اتوریته ی اصلی خود را از متن دینی گرفته و در نتیجه خوانش این خوانش آن خواهد بود، چالش های متن دینی و تأویل آن چالشی گوهری و پایه گذار بسیاری از چالش های خوانشی است که خود میراث در میان می نهد. در کنار این وحدت موضوعی، وحدت روشی هم بر سرتاسر کتاب حاکم است؛ بلکه این وحدت روشی مبنای وحدتِ موضوعیِ پیش گفته است. روشی که در این کتاب به کار گرفته شده روش «تحلیل گفتمان» است. اجرای چنین روشی تا حد بسیاری وابسته به سرشت «گفتمان» موضوع تحلیل است، چون هر نوع گفتمانی ویژگی هایی دارد که تحلیل آن را با تحلیل دیگر گفتمان ها متفاوت می کند.

فراموشی

فراموشی

نویسنده: جواد پویان

فراموشی از نثری روان و بی خدشه برخوردار است، نویسنده در روند شکل گیری رمان، گذشته از یکی دو توضیح نه چندان ضروری، با نگاهی دوربین وار فضای زندگی اروپایی و ایرانی را، متناسب با دنباله گیری رویدادها، به زیبایی بازسازی می کند. درست مثل اینکه در حال دیدن فیلمی هستیم.
نویسنده فراموشی از کلی گویی های مرسوم دوری می گزیند، و کتاب پر از نکته های ملموس از روابط بین آدم ها در شرایط متفاوت است، که از توجه نویسنده به جزیی ترین پدیده ها حکایت می کند.

جلال سرافراز
منتقد و روزنامه نویس

جواد پویان
زاده تهران
از همین انتشارات:
مرد ناتمام (۱۳۹۳)

ماهو

ماهو

منیرالدین بیروتی

داستان ماهو داستان سرگردانی و گم بودگی های مردی در همین دوره ی ماست. مردی تازه از بند و حبس رها شده که در جست و جوی عشق از دست رفته اش به هر دری می زند و در این به هر در زدن ها و با هریک از این گشت واگشت ها گویی تکه ای از وجود خودش را پیدا می کند. تکه هایی که اگرچه آن ها را به تازگی کشف کرده اما حالا دیگر نمی داند با آن ها چه کند و همین ندانستن، سرگردانی اش را بیشتر و بیشتر می کند تا او را در مسیری تازه رهسپار سازد. ماهو همه جا هست و هیچ جا نیست…


منیرالدین بیروتی
زاده بغداد
تک خشت (۱۳۸۲)، چهار درد (۱۳۸۴)، دارند در می زنند (۱۳۸۶) – انتشارات ققنوس
از همین انتشارات:
سلام مترسک (۱۳۸۸)، آرام در سایه (۱۳۹۴)

آرام در سایه

آرام در سایه

نویسنده: منیرالدین بیروتی

این داستان ها بیشتر حال و هوای امروزی دارد، به جز یکی دو تایی که به دلایلی نشرشان تا همین حالا طول کشید. بیشتر همین فضای شهر و شلوغی همین پایتخت پر دود که نویسنده گویی خطر این تجربه را به جان خریده تا لابد از آن فضاهای مألوف و معهود بیرون بیاید و چیزی نو را تجربه کند. قصه هایی از آدم های توی این شهر شلوغ و پر دود اما زنده، با تمام دلمشغولی ها و سردرگمی ها و مصیبت های شان. داستان هایی که شاید در نگاه اول هیچ ارتباطی بین آن ها نتوان پیدا کرد اما با کمی تأمل می توان دریافت که تمامی آن ها از یک درد مشترک می گویند…


منیرالدین بیروتی
زاده بغداد
تک خشت (۱۳۸۲)، چهار درد (۱۳۸۴)، دارند در می زنند (۱۳۸۶) – انتشارات ققنوس
از همین انتشارات:
سلام مترسک (۱۳۸۸)، ماهو (۱۳۹۴)